Útdráttur
Reglugerð framkvæmdastjórnarinnar (ESB) 2026/1757 setur sameiginlega framkvæmdatæknilega staðla fyrir skýrslugjöf útibúa fjármálafyrirtækja frá þriðju ríkjum samkvæmt tilskipun 2013/36/ESB. Markmið reglugerðarinnar er að samræma hvaða upplýsingar slík útibú skulu skila til eftirlitsyfirvalda, með áherslu á samanburðarhæfar og samræmdar upplýsingar um starfsemi, fjárhagsstöðu, áhættu og aðra lykilþætti sem skipta máli fyrir eftirlit. Reglugerðin styrkir þannig eftirlitsgrundvöll innan EES með því að auðvelda eftirlitsaðilum að meta umfang og áhættu tengda starfsemi útibúa frá þriðju ríkjum. Hún styður jafnframt við samræmda framkvæmd reglna á innri markaði og eykur gagnsæi í upplýsingagjöf, sem er mikilvægt fyrir fjármálastöðugleika og virkt hagsýnt eftirlit.
Nánari efnisumfjöllun
Framkvæmdarreglugerð framkvæmdastjórnarinnar (ESB) 2026/1757 setur tæknilega framkvæmdastaðla fyrir skýrslugjöf útibúa fjármálastofnana frá þriðju ríkjum samkvæmt tilskipun 2013/36/ESB (CRD). Markmiðið er að samræma hvaða upplýsingar slík útibú skulu skila til lögbærra stjórnvalda, á hvaða formi og hve oft, þannig að eftirlit með starfsemi þeirra innan EES verði bæði samræmt og samanburðarhæft milli aðildarríkja. Reglugerðin styður þannig við markvissara eftirlit með áhættu, umfang starfsemi og tengslum útibúa við móðurfyrirtæki utan EES. Reglugerðin kveður nánar á um efnisinnihald skýrslna, þar á meðal lykilupplýsingar um efnahag, eiginfjárstöðu, lausafjárstöðu, eignir og skuldir, tekju- og rekstrarþætti, stórar áhættuskuldbindingar, innri stjórnarhætti og viðskiptaþætti sem geta haft þýðingu fyrir eftirlitsmat. Einnig er gert ráð fyrir upplýsingum sem varða umfang þjónustu, staðsetningu og eðli starfseminnar, auk upplýsinga um móður- og samstæðutengsl sem geta haft áhrif á áhættusnið útibúsins. Með þessu er stuðlað að því að eftirlitsaðilar fái heildstæða mynd af rekstri útibúa þriðju ríkja og geti brugðist fyrr við hugsanlegum veikleikum. Ákvæðin hafa mikilvægar afleiðingar fyrir bæði lögbær stjórnvöld og viðkomandi fjármálafyrirtæki. Fyrirtækjunum er gert að byggja skýrslugjöf á samræmdu sniðmáti og skilgreindum skilgreiningum, sem dregur úr misræmi í túlkun og eykur gæði gagna. Fyrir stjórnvaldið þýðir þetta að auðveldara verður að bera saman upplýsingar milli aðildarríkja, greina kerfisáhættu og meta hvort skilyrði fyrir áframhaldandi starfsemi útibús séu uppfyllt. Reglugerðin er því lykiltæki í samræmingu eftirlits með útibúum frá þriðju ríkjum og í að tryggja að starfsemi þeirra innan innri markaðarins fari fram með gagnsæi og eftirlitslegri aðhaldssemi.
