32022R1303

 Gerðin breytir 5. gr. um ethanol í gerð (EU) 2019/787.  Skilgreiningin og kröfurnar fyrir etanól úr landbúnaði eins og þær birtast í 5. greininni í dag eru orðnar nokkuð úreltar, þetta á sérstaklega við um hámarksgildi sumra efnaleifanna til að færa reglurnar til samræmis við þá tæknilegu ramma sem iðnaðurinn notar nú. Hugtökin heildarsýruinnihald, rokgjarnir köfnunarefnisbasar og þurrseyði eiga ekki lengur við þar sem þau eru sjaldan notuð sem ferliverkfræðileg færibreyta auk þess sem ólíklegt er að slíkar leifar finnist í alkóhóli með styrkleika 96%. Þeim er því ekki haldið áfram í ákvæðinu. Í 4. mgr. er enn fremur tekið fram að esterar, aldehýð og hærri alkóhól hafi verið fjarlægð þar sem hámarksgildi sem komu fram í 5. gr. voru ekki nægilega sértæk og krefjast wet chemical analysis method sem ekki eru skilgreinda. Í lið (6) er lýst yfir að það sé talið viðeigandi að það sé aðeins esteretýlasetatið sem er notað sem viðeigandi leifar til að hafa færibreytu fyrir hér. Sama á við um aldehýð, þar sem talið er að asetaldehýð sé viðeigandi breytu til að nota hér.  Breyting hefur orðið á greiningaraðferð varðandi hærra alkóhól þannig að þörf er á að breyta ábendingum um hvernig á að greina þetta og er því verið að gera breytingu á þessu sviði, sjá nánar í 7. mgr. Í ljósi þess að reglugerð (ESB) 2019/787 ber að lesa í heild sinni og í samræmi við skilgreiningu á landbúnaðareimingu í 4. gr. nr. 7. gr., þykir nauðsynlegt að tilgreina að etanól úr landbúnaði sé afleiðing eimingar eftir áfengisgerjun landbúnaðarafurða. Þetta á við um landbúnaðarvörur eins og þær eru skilgreindar í I. viðauka við TFEU.